ค่านิยม

1.

ถ้าใครติดตามมาตั้งแต่สมัย blogspot คงจะจำได้ว่า iBook G4 เครื่องละห้าหมื่นเศษนั้นผมใช้เงินตัวเองซื้อทั้งหมด เป็นเงินที่ได้จากการเขียนคอลัมน์ลงกรุงเทพธุรกิจทุกอาทิตย์เป็นเวลาสองปีกว่า พร้อมรายได้จากงานนอกเวลาอื่นๆ นิดหน่อย ผมภูมิใจมากที่สามารถซื้อโน้ตบุ๊คได้ด้วยตัวเอง ในขณะที่เพื่อนบางคนถอย VAIO ตัวเป็นแสนอย่างภูมิใจ (ในความเท่) ด้วยเงินพ่อแม่

2.

หลังจากนั้นเกือบปี ผมกำเงิน 5,500 บาทถ้วน ไปซื้อ Mac OS X Tiger ที่ฟอร์จูน สิ่งที่ยังจำได้ไม่มีลืมคือพนักงานทำหน้าเหมือนจะถามว่าซื้อไปทำไม (แต่สุดท้ายก็ไม่ได้ถามออกมา)

ทั้งก่อนและหลังซื้อ ผมถามตัวเองอยู่หลายรอบว่าทำไมต้องเสียเงิน ทั้งที่ผมสามารถหา Tiger มาได้เป็นคนแรกๆ ของประเทศไทยด้วยซ้ำ

แต่หลังจากนั้นไม่นาน ผมก็พบว่าตัวเองคิดถูก อย่างยิ่งด้วย

3.

เมื่อมีประสบการณ์ตรงของตัวเองแล้ว ผมเลยมีความเชื่อว่า

ไม่มีใครที่มีเงินซื้อโน้ตบุ๊ค ซื้อคอมพิวเตอร์ ซื้อการ์ดจอแพงๆ แต่ไม่มีเงินซื้อวินโดวส์หรอก ประเด็นเรื่องเงินมันก็แค่ข้ออ้าง (ไปเรื่อย) เท่านั้น

อย่างไรก็ตามผมไม่ได้ ideal ขนาดเจอซอฟต์แวร์ผีแล้วกรี๊ด ผมเข้าใจว่าการเปลี่ยนแปลงค่านิยมของสังคมมันต้องใช้เวลาและความพยายามอย่างสูง แต่ผมกรี๊ดจริงๆ ถ้าเจอเคสรู้ตัวว่าทำผิด แต่กลับไม่รู้สึกผิด (แถวบ้านเรียกไม่มีหิริโอตตัปปะ)

ผมไม่อยากให้คำพูดที่ว่า "ใช้ซอฟต์แวร์ถูกลิขสิทธิ์โง่ ใช้ซอฟต์แวร์เถื่อนเท่ (เพราะมีปัญญาซอกแซก)" กลายเป็นค่านิยมของสังคมไทย ไม่มีเงินไม่ว่า แต่ต้องรู้สึกอยู่ตลอดเวลาว่า สิ่งที่เราทำนั้นมันไม่ถูกต้อง

4.

แน่นอนว่าการทำงานที่ SIPA ผมต้องเผชิญหน้ากับคนแบบนั้นเป็นจำนวนมาก และบ่อยครั้งที่ผมไม่สามารถทำอะไรได้เลยเนื่องจากปัญหาแนวๆ สายบังคับบัญชา, authority, นโยบาย ฯลฯ จิปาถะอย่าให้เซด

ดังนั้นผมเลยต้องการอะไรบางอย่างที่ตัวเองมี authority เต็มกำมือ สามารถทำสิ่งที่ตัวเองเห็นว่าควรทำได้อย่างอิสระ

Blognone คือสิ่งนั้น

ถ้าใครไป BTD 2.0 คงได้ฟังผมเล่าไปแล้ว (ไม่ได้ไปก็หาวิดีโอมาดูซะ) แรงบันดาลใจสำคัญของผมคือ Relax NG ของคุณเจมส์ สมัยผมไปทำงานใหม่ๆ เคยแย็บถามแกว่าทำไมถึงทำ Relax NG

คำตอบที่ผมได้คือแกคิดว่า XML Schema ไม่ดีพอ แต่ถ้าบอกว่ามันไม่ดีเฉยๆ แล้วจบไปมันก็เป็นแค่คำบ่นไร้สาระ ไม่มีประโยชน์อะไร ทางที่ถูกและสร้างสรรค์คือบอกว่ามันไม่ดี และชี้ให้เห็นว่าวิธีที่ดีกว่าทำได้อย่างไร

ผมประทับใจคำพูดนั้นจนวันนี้ พลอยให้นำแนวคิดปฏิบัตินิยมมาสู่ Blognone ด้วย

ถ้าเราสนับสนุนแนวคิดอะไรบางอย่าง อย่าสักแต่ปากว่าสนับสนุนอย่างเดียว ต้องแสดงให้ดูด้วยว่าเราเองปฏิบัติตามสิ่งที่เราเชื่อจริงๆ

นี่ช่วยตอบคำถามว่าทำไมผมถึงต่อสู้อย่างเอาเป็นเอาตายในหลายๆ เคสที่ดูเหมือนจะไร้สาระในสายตาคนทั่วไป (เช่น Web Standard, OpenDocument หรือ Open Source เคสรัฐมนตรี)

ปัญหาซอฟต์แวร์ละเมิดลิขสิทธิ์เป็นศัตรูระดับบอสใหญ่ที่ยากกว่าเรื่องเดิมๆ มากมาย แต่ถ้าไม่เริ่มต้นเสียที นอนกลิ้งไปกลิ้งมาด้วยเหตุผลว่าใครๆ เค้าก็ใช้กัน เมื่อไรมันจะชนะล่ะครับ

5.

ผมพล่ามมาตั้งนาน จูงใจมาตั้งเยอะ เพื่อที่จะสื่อประโยคสั้นๆ ว่า

น้ำพักน้ำแรงที่ลงไป มันเริ่มจะออกผลแล้วแหละ