สงสัยมานานมากแล้วว่า ทำไมการบินไทยมันต้องเรียก "กรรมการผู้จัดการใหญ่" ว่า "ดีดี" ไม่เรียก "เอ็มดี" หรือ "ซีอีโอ" เหมือนชาวบ้านเขา? มันมีตัวย่อมาจากอะไรเป็นพิเศษหรือเปล่า? แต่ก็เพียงเก็บความสงสัยเอาไว้ในใจ ไม่ได้ไปไกลกว่านั้น เรียก ดีดี ตามเขาไปก็ได้วะ

เผอิญช่วงนี้การบินไทย-นกแอร์ กำลังดัง เลยมีแรงกระตุ้นให้ไปค้นข้อมูลบนเว็บการบินไทย และได้ข้อสรุปจาก หน้าแผนผังองค์กร ว่า

นี่มันรหัสเรียกกันภายในนี่หว่า! ไม่ได้มีตัวย่ออะไรหรอก (มีตำแหน่ง DD-D ด้วยนะ) ส่วนที่มาของชื่อรหัสมาจากอะไร อันนี้ผมไม่ทราบจริงๆ ถ้ามีใครรู้รบกวนช่วยบอกด้วยครับ

ป.ล. ตำแหน่งที่เท่สุดคือ DJ ลองคิดถึงสถานการณ์ "พ่อมึงทำงานอะไรวะ" "พ่อกูเป็น DJ การบินไทย"

ช่วง 2-3 เดือนที่ผ่านมา งานยุ่งมาก+ปัจจัยอื่นๆ สรุปว่าไม่ได้ดูหนังเลย แต่กระแส Inception แรงจริงๆ บวกกับได้เสาร์-อาทิตย์ว่างเพิ่มมาอีก 8 วัน (เดิมมีแผนจะไม่ว่าง แต่ผิดแผนเลยได้วันหยุดเพิ่ม) เลยได้ฤกษ์ไปดูก่อนที่มันจะออกโรง

เนื่องจากผมเข้าโรงช้าไปหน่อย + วิ่งออกไปเข้าห้องน้ำตอนกลางเรื่อง เลยอาจไม่ครบถ้วนนัก

• โดยรวมให้ความรู้สึกเหมือน Matrix ภาคแรก (แม้จะไม่แฟนตาซีเท่า) นั่นคือ เท่ แปลกใหม่ และฉลาด
• ไอเดียของเรื่องคือการเล่นกับ "คอนเซปต์" อะไรสักอย่าง แล้วหาช่องโหว่หรือจุดบอดของคอนเซปต์อันนั้นๆ นี่ไม่ใช่เรื่องใหม่ ถ้าใครอ่าน JoJo หรือการ์ตูนของ Yoshihiro Togashi น่าจะคุ้นเคยดี รวมไปถึงนิยายวิทยาศาสตร์ของอาสิมอฟ และ ซีรีส์ Ender ของ Card ด้วยเช่นกัน
• แต่ "คอนเซปต์" ของ Inception คือเรื่องความฝัน ถือว่าแปลกใหม่มาก ที่สำคัญคือมัน "สมจริง" เพราะดึงเอาประสบการณ์ร่วมในการฝันของผู้ชมมาใช้ เช่น แนวคิดที่ว่าจิตใต้สำนึกของผู้ฝันจะตรวจจับสิ่งแปลกปลอม, แนวคิด free fall ซึ่งคนที่เคยฝันน่าจะเคยเจอกันหมด, ตอนปวดฉี่มักฝันถึงอะไรเปียกๆ ฯลฯ
• ความสนุกของหนังอยู่ที่เราต้องตามจังหวะของหนังให้ทัน (ถ้าไม่ทันลองอ่าน An Illustrated Guide To The 5 Levels Of Inception) ผมทันเกือบทุกประเด็น ยกเว้นชั้นสุดท้าย ตอนดูสงสัยว่าทำไมพระเอกถึงไปยังความฝันของไซโต้ได้ พอมาอ่านเฉลยข้างต้นว่า Limbo เป็น shared state ก็ไม่มีอะไรกังขา
• เคน วาตานาเบ้ เท่ดี แต่โดนยิงแล้วบทน้อยไปหน่อย จริงๆ เรื่องจะมันส์กว่านี้มาก ถ้ามีคนทรยศ (ซึ่งตามบทก็ควรเป็น ไซโต้ ไม่ก็อาเธอร์) การที่ไม่มีจุดหักมุม บวกกับไม่มีผู้ร้ายในเรื่อง (สู้กับ "วิฤต/สถานการณ์" เท่านั้น ไม่มีตัวบุคคล) มันเลยรู้สึกว่าสนุกไม่สุด น่าเสียดายเล็กน้อย แต่แค่นี้หนังก็ค่อนข้างยาวอยู่แล้ว คงไม่มีที่ว่างให้เพิ่มมากนัก
• ความเจ๋งอีกอย่างของ Inception คือ CG อลังการซึ่งมาได้ถูกที่ถูกเวลา ดูไม่รกเกินความจำเป็น ตรงนี้ให้ความรู้สึกเหมือน Matrix ภาคแรก ฉากสำคัญคือ "Paris in Folding" กับฉากต่อสู้แบบไร้แรงดึงดูดนั่นแล (เสียดายว่าไม่มีช็อตที่เป็น hallmark แห่งยุคสมัย เหมือนกับฉาก bullet time)
• ประเด็นเรื่อง "ความฝัน vs ความจริง" คงมีคนพูดกันไปเยอะแล้ว ที่ผมคิดว่าน่าสนใจกว่า และยังไม่ค่อยถูกพูดถึงคือประเด็นเรื่องการเหลื่อมและซ้อนทับกันของ space และ time ในความฝันแต่ละชั้น ซึ่งกรณีของ time นั้นถือเป็นพล็อตสำคัญของเรื่อง (และตัวละครในเรื่องมีการ sync time ให้ตรงกันผ่าน free fall ในความฝันแต่ละชั้น) ส่วนเรื่อง space นั้นมีบ้างในเรื่องแรงดึงดูด และสภาพอากาศ แต่ยังถือว่าไม่เยอะเท่าไร
• อันสุดท้ายที่คิดว่าพูดถึงน้อยไปเช่นกัน คือเรื่องการบิดเปลี่ยนความจริงในความฝัน โดยเฉพาะเรื่อง penrose stairs ที่ถูกใช้เพียงครั้งเดียว (รวมถึง totem ด้วย วางปมเอาไว้แล้ว น่าจะใช้ได้มากกว่านี้อีกหน่อย)

สรุปว่าสนุกมาก แต่วางบทได้ขนาดนี้แล้ว ควรจะสนุกกว่านี้ได้อีกเซ่!

เรื่องมีอยู่ว่า เมื่อวานเพื่อนสมัยเรียนชวนไปกินข้าวเนื่องในโอกาสไม่เจอกันนาน ที่ร้านชื่อซัมติงเอ้ลส์ (บอกกล่าวทางโทรศัพท์) อยู่ซอยพหลโยธิน 12

เพราะไม่เคยไป ก่อนไปเลยต้องวางแผนการเดินทางด้วย Google Maps ตามสูตร

ปรากฎว่าหาไม่เจอ แป่ว

เลยใช้วิธีไปตายเอาดาบหน้า คือ ไปให้ถึง ซ. พหล 12 ก่อนแล้วค่อยว่ากัน

ไปถึงร้านเรียบร้อยดีไม่มีปัญหา นั่งลงกินข้าวคุยกับเพื่อน สรุปได้ความว่า ทุกคนหาร้านผ่าน Google Maps เหมือนกัน และไม่เจอเหมือนกัน!

นี่เลยเป็นที่มาของบล็อกนี้ ไหนๆ ไปมาแล้วมาเขียนบันทึกไว้หน่อย เพื่อเป็นประโยชน์สุขแก่ลูกค้ารุ่นหลังต่อไป

ผมสนับสนุนแนวทาง "ตั้งพรรคการเมือง" ของพันธมิตรฯ มาโดยตลอด และขออวยพรให้พรรคการเมืองใหม่ประสบความสำเร็จกับ "การเลือกตั้งครั้งแรก" ครับ

Have been curious for very long time that whether period and comma should be inside or outside quotation mark.

The correct answer is, it depends on which side of Atlantic you are on.

From Wikipedia:

• “Carefree,” in general, means “free from care or anxiety.” (American practice)
• “Carefree”, in general, means “free from care or anxiety”. (British practice)

So far, my writing style is, unintentionally, British.