House of Cards - Season 1 Recap

House of Cards

ดู House of Cards ซีซันแรกจบมาได้สักระยะหนึ่งแล้ว (ซีรีส์อะไรไม่รู้โหดชิป) ได้เวลาเขียนลงบล็อกกันนะครับ (ตอนแรก) แน่นอนว่า spoil เต็มเหยียด ใครไม่อยากรู้เรื่องก่อนกรุณาข้ามบล็อกนี้ไป

House of Cards เป็นเรื่องของ ส.ส. จากพรรคเดโมแครตชื่อ Francis Underwood (หรือชื่อเล่นคือ Frank) แสดงโดย Kevin Spacey เขาเป็น ส.ส. อาวุโสที่รับบทบาทเป็น "วิป" (whip) ผู้คุมเสียง ส.ส. ฝั่งเดโมแครตในสภาล่าง/สภาผู้แทนราษฎรของสหรัฐ (House of Representatives) ด้วย

Note ระบบสภาของสหรัฐจะแบ่งเป็นสภาผู้แทน กับวุฒิสภา (House of Senates) โดยแต่ละสภาจะมีประธานสภา (Speaker of the House) ที่มาจากพรรคเสียงข้างมาก (ในซีรีส์นี้ เดโมแครตครองสภาล่าง รีพับลิกันครองวุฒิสภา) จากนั้นแต่ละฝ่ายจะมี "ผู้นำ ส.ส. เสียงข้างมาก/น้อย" (Majority/Minority Leader) และ "วิป" ที่ทำหน้าที่คุมเสียงโหวต ซึ่งพระเอกของเราเป็นวิปฝั่งเดโมแครตในสภาผู้แทน

นอกจากเป็น ส.ส. แล้ว Francis ยังเชี่ยวชาญด้านต่างประเทศ เพราะเป็นประธานคณะกรรมาธิการด้านการต่างประเทศของสภาด้วย

เปิดมาตอนแรก Francis ช่วยผลักดันให้นักการเมืองพรรคเดียวกัน Garrett Walker ขึ้นเป็นประธานาธิบดีสหรัฐคนใหม่ได้สำเร็จ (ตอนแรกเป็นฉากสาบานตนรับตำแหน่งหรือ presidential inauguration ในเดือนมกราคม) เขาหวังว่าจะได้รับผลตอบแทนด้วยการแต่งตั้งเป็น "รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศ" (Secretary of State) ในคณะรัฐมนตรี ซึ่งเป็นตำแหน่งที่มีอำนาจมาก (ฮิลลารี คลินตัน รับตำแหน่งนี้ในรัฐบาลโอบามา 1)

แต่ปรากฎว่าเขาโดน "หักหลัง" ด้วยเหตุผลว่าประธานาธิบดี Walker ต้องการให้เขาช่วยงานคุมเสียงที่สภาต่อไป เขายอมรับภาวะจำยอมนี้ และสาบานกับตัวเองว่าจะ "แก้แค้น" ให้สาสม

นี่คือโครงเรื่องหลักของ House of Cards

Francis กลับไปทำงานเป็นวิปดังเดิม แต่เขาใช้อิทธิพลทางการเมืองของเขาพร้อมแทคติคหลากรูปแบบ (รวมถึงผู้ช่วยฝีมือดี Doug Stamper ที่พร้อมทำงานสกปรกทุกทาง) ค่อยๆ "แซะ" คู่แข่งคู่แค้นไปเรื่อยๆ ทีละคน เริ่มจากแซะว่าที่รัฐมนตรีต่างประเทศที่มาแย่งตำแหน่งของเขา ด้วยการขุดประวัติงานเขียนในอดีตมาถล่มจนเสียชื่อเสียง

Francis สร้างสัมพันธ์กับ Zoe Barnes นักข่าวสาวแห่งหนังสือพิมพ์ Washington Herald ซึ่งเป็นเวอร์ชันสมมติของ Washington Post (แม้แต่เจ้าของหนังสือพิมพ์ที่เป็นเศรษฐินีสาว ยังลอกกันมา) โดยใช้วิธีปล่อยเอกสารหลุดให้ Zoe เอาไปเขียนข่าว ผลคือ Francis ประสบความสำเร็จในแง่การโจมตีคู่แข่ง ส่วน Zoe ก็ไต่ระดับขึ้นอย่างรวดเร็วในฐานะนักข่าวหน้าใหม่ผลงานดีเด่น จนเพื่อนร่วมงานหมั่นไส้

ความซับซ้อนของเรื่องเพิ่มไปอีกขั้นเมื่อนับ Claire Underwood ภรรยาจอมทะเยอทะยานเข้ามารวมอยู่ในพล็อตด้วย เธอมีคนรักเก่าเป็นช่างภาพชื่อดัง แต่เลือกแต่งงานกับ Francis เพราะเขาตอบโจทย์เรื่อง "อำนาจ" ของเธอได้ดีกว่า (และ Francis ก็รู้ทุกอย่างแต่รับได้เพราะเธอตอบโจทย์เรื่องความทะเยอทะยานของเขาเช่นกัน) Claire รับทราบว่า Francis มีเซ็กซ์กับ Zoe แต่เธอก็ไม่สนใจถ้ามันทำให้ทั้งคู่ทะยานขึ้นสู่อำนาจได้

Claire ทำงานเป็นซีอีโอของหน่วยงาน NGO เรื่องน้ำ (Clean Water Initiative) ที่อยู่ได้ด้วยเงินบริจาคจากบริษัทใหญ่ผ่านล็อบบี้ยิสต์ ในช่วงที่เงินหมด เธอก็แสดงความเด็ดเดี่ยวให้เห็นทั้งการปลดพนักงานคู่บุญลงเกือบหมด และพร้อมจะหักหลังแม้กระทั่งสามีเพื่อให้ได้เงินมาหล่อเลี้ยงองค์กร และภารกิจของตัวเธอเอง

ครึ่งหลังของซีซันแรก Francis ใช้ประโยชน์จากความขัดแย้งระหว่างประธานาธิบดี Walker กับรองประธานาธิบดี Jim Matthews ที่เป็นอดีตผู้ว่าการรัฐเพนซิลวาเนีย โดย Matthews ถูก Walker ดองไว้ไม่ให้ทำงานอะไรที่มีบทบาทมากนัก และฝันถึงชีวิตผู้ว่าการรัฐที่เขามีอำนาจมากกว่ามาก

Francis ใช้วิธีผูกสัมพันธ์กับ Peter Russo ส.ส. หนุ่มดาวรุ่งแห่งรัฐเพนซิลวาเนีย ที่เติบโตมาจากคนงานชั้นล่างและมีปัญหาติดเหล้า-เซ็กซ์ และผลักดันให้ Russo เลิกเหล้าเพื่อลงชิงตำแหน่งผู้ว่าการรัฐเพนซิลวาเนีย อย่างไรก็ตาม Russo ไม่สามารถแบกรับความกดดันจากคนรอบข้างได้ บวกกับโดนแผนของ Francis/Stamper หลอกล่อให้เขากลับไปติดเหล้าอีกครั้ง จนทำพลาดเมาออกอากาศระหว่างหาเสียง

Francis/Stamper ตามหา Russo ที่สติแตกเพราะทำพลาด และ "ฆ่า" เขาทิ้งโดยจัดฉากว่าเป็นการฆ่าตัวตายของ Russo เอง (พระเอกโหดมากครับเรื่องนี้) พรรคเดโมแครตจึงไม่มีทางเลือกอื่นในการหาตัวแทนมาสมัครผู้ว่าการรัฐแทน Russo นอกจากการดึง Jim Matthews กลับมาเป็นผู้ว่าการรัฐอีกครั้ง (ซึ่งเขาก็ยินดี)

ตำแหน่งรองประธานาธิบดีว่างลง และ Francis ก็ชิงจังหวะเข้าไปใกล้ชิด "วงใน" ของประธานาธิบดี จนสุดท้ายเขาได้รับการเสนอชื่อให้เป็นรองประธานาธิบดีคนใหม่ในตอนจบของซีซันแรก (เคยเขียนถึงเรื่องนี้นิดหน่อยในบล็อก Blind Trust)

ในอีกฝั่งหนึ่ง Zoe ที่รับรู้ข้อมูลหลายๆ อย่างของ Francis ก็เริ่มเอะใจ ดักทางได้ว่าการตายของ Russo ไม่ใช่อุบัติเหตุ และ Francis น่าจะมีส่วนเกี่ยวข้องด้วย (ซึ่งก็ไปว่ากันต่อในซีซันสอง)

โดยสรุปแล้วต้องบอกว่า House of Cards เป็นซีรีส์ที่สนุกมากๆ ถ้าชอบเรื่องหักเหลี่ยมเฉือนคม และสนใจการเมืองอเมริกันอยู่แล้ว ซีรีส์นี้แทบไม่มีฉากแอคชั่นใดๆ เลย มีแต่ผู้ชายแก่ๆ ใส่สูทคุยกันไปคุยกันมา แต่เทคนิคการถ่ายทำและตัดต่อทำมาได้น่าติดตามมากๆ

ข้อเสียของซีรีส์นี้คงเป็นว่าพระเอกโหดเกินจริงไปหน่อย (คนจะเป็นรองประธานาธิบดี ไปลงมือฆ่าคนด้วยตัวเอง) และซีรีส์เดินเรื่องฉับไวมาก อีกทั้งมองว่าคนดูฉลาด จึงไม่เสียเวลาจะอธิบายพฤติกรรมบางอย่างของตัวละครแบบชัดๆ คนดูต้องเข้าใจเองว่าที่ทำลงไปด้วยเหตุผลอะไร มีเป้าหมายอะไร (ผลคือมีบล็อก-บทความอธิบายความหมายของ House of Cards เป็นรายตอนจำนวนไม่น้อย)

คนที่สนใจการเมืองอเมริกันควรดูเป็นอย่างยิ่ง แต่ก็ควรมีพื้นความรู้ด้านระบบการเมืองบ้างเล็กน้อยถึงจะดูสนุก (เช่น ตอนที่พระเอกพยายามดันให้ผู้นำเสียงข้างมากไปแซะตำแหน่งประธานสภา ถ้าไม่เข้าใจลำดับชั้นของตำแหน่ง ก็จะไม่ค่อยเข้าใจว่ากำลังทำอะไรกัน)

หมายเหตุ: House of Cards มีเทคนิคการนำเสนอที่น่าสนใจคือให้ตัวเอกหันมาพูดกันคนดูเพื่ออธิบายว่าเขากำลังคิดอะไร (breaking the fourth wall) ดังตัวอย่างในคลิปตอนแรก ที่ Francis แนะนำประธานาธิบดี-รองประธานาธิบดี-เลขาธิการ ให้คนดูรู้จัก