ปีกแห่งไฟ Catching Fire

หลังจากอ่าน The Hunger Games เล่มแรก ก็ต่อด้วยเล่มสอง "ปีกแห่งไฟ" Catching Fire เลยดีกว่า

ครึ่งแรกของเล่มสามารถสรุปได้ว่า "แคตนิส ชีวิตเซเล็บที่ฉันไม่อยากเป็น" แคตนิสที่ชนะการแข่งขัน The Hunger Games #74 มีชีวิตที่ดีขึ้น สบายขึ้น แต่ก็ต้องแลกมาด้วยความสนใจของผู้คน ต้องเฟคตลอดเวลา เพื่อเอาใจประธานาธิบดีสโนว์ ที่เห็นว่าเธอเป็นสัญลักษณ์ของ uprising ทำให้เธอต้องพยายามเฟคดูหวานแหววกับพีต้า ทั้งที่ชอบเกลมากกว่า (รักสามเส้าอันน่าเบื่อ)

จุดเปลี่ยนของเรื่องอยู่ที่แคตนิสเรียนรู้ว่า เขตต่างๆ เริ่มลุกฮือ และโลกนี้มีเขต 13 อยู่ เรื่องถัดจากนี้เราพอคาดเดาได้ว่า ฝ่ายกบฎจะต้องออกมา และแคตนิสจะต้องเข้ากับฝ่ายกบฎด้วยวิธีการสักทาง

แต่เรื่องครึ่งหลังกลับไม่เป็นตามนั้น The Hunger Games #75 เป็นงานใหญ่ทุก 25 ปี (Quarter Quell) มีกฎพิเศษ แคตนิสและพีต้าต้องกลับเข้าสมรภูมิ ไปเจอกับแชมป์ปีก่อนๆ ที่แต่ละคนมีบาดแผลทางใจแตกต่างกัน ความเห็นใจกันระหว่างอดีตแชมป์ดูเหมือนจะดีและเปลี่ยนแปลงอะไรได้ แต่พอเข้าสนามแข่งก็ฆ่ากันเหมือนเดิมอยู่ดี (เพื่ออะไร)

การแข่งขันของภาคนี้ถือว่าน่าเบื่อเมื่อเทียบกับภาคแรก เพราะมันไม่ค่อยมีอะไรลุ้นแล้ว (และทำตัวเวิ่นเว้อพอกันทั้งแคตนิสและพีต้า) จะมีดีอย่างเดียวก็คือ plot twist ตอนท้าย (สไตล์ Asimov แต่ไม่คมเท่า ยังห่างชั้นอีกมาก) ว่าทุกอย่างเป็นแผนการของฝ่ายกบฎนั่นแหละ (ต่อเล่ม 3)

สรุปว่านิยายภาคแรกทำดีมาก ภาคสองทำตัวเหมือนเป็น bridge คอยเชื่อมระหว่างภาคแรกกับการกบฎในภาคสาม แต่ความสนุกในตัวมันเองกลับทำไม่ดีเท่า และความเวิ่นเว้อของแคตนิสเพิ่มขึ้นอีกมาก