เนื่องจากว่าไม่ได้ไปเอง แต่ส่งนอมินีไป เลยโฆษณามันดื้อๆ อย่างนี้ล่ะ ฝากทุกท่านช่วยโหวต โหวตฟรีไม่เสียเงินเหมือนโหวต AF

หัวข้อ: พิชัยสงครามแห่งศตวรรษที่ 21
โดย: เจริญชัย ไชยไพบูลย์วงศ์

ถ้าไม่เคยเห็นหน้า ลองดูตัวอย่างจากรายการ Practical Utopia ถ้าไม่เคยเห็นผลงาน คุณเจริญชัยเคยออกหนังสือ จอมคนในจอมคนแผ่นดินเดือด หมื่นวิถีสู่ราชันย์

ถ้าใครหลงใหลดื่มดำกับนิยายกำลังภายใน (โดยเฉพาะของหวงอี้) อ่านแล้วอยากเป็นเซี่ยงเส้าหลงหรือหานป๋อ ไปร่วมพูดคุยได้ หรือถ้าอยู่สามก๊ก ศึกเซ็กเพ็กแล้วประทับใจ ก็ไม่มีปัญหา ถ้าสนใจประวัติศาสตร์นานาชาติ ยิ่งโปะเชะเพราะคุยเรื่องนี้โดยตรง (ผมเห็นต้นฉบับแล้ว)

โฆษณากันขนาดนี้ ไม่ผ่านโหวตก็ไม่รู้จะว่ายังไงแล้วเนี่ย หุหุ

เห็นชาวบ้านหลายๆ คนกำลังช่วยโปรโมทวัฒนธรรมการมีส่วนร่วม ตัวผมเองไม่ได้ไป BarCamp กับเขาแถมไม่มีคลิปอีกต่างหาก แต่อยากมี “ส่วนร่วม” เลยเขียนบ้าง

คำถามยอดนิยมใน BarCamp คือ “ไม่รู้จะพูดเรื่องอะไรดี ขอไปดูเฉยๆ ได้ไหม” อันนี้ในคลิปคงมีคำตอบให้หมดแล้ว ขอตอบคำถามยอดนิยมอันดับสอง “ไม่เก่งคอมจะไปได้หรือเปล่า” ให้แทน

คือถ้ามีโอกาสได้ไป BarCamp จะเสนอหัวข้อประมาณๆ นี้ (รูปหนังสือถ่ายจากสนามบิน Seattle Tacoma)

แปลเป็นไทยน่าจะได้แนวๆ ว่า “หัดทำกับข้าวอย่างไรให้สาวหลง” คงพอจะตอบคำถามข้างต้นได้ (ไม่เกี่ยวอะไรกับคอมเลย)

หมายเหตุ: ถึงจะไม่ได้ไปพูดเองแต่ก็ส่งนอมินีไปครับ เห็นเจ้าตัวเสนอหัวข้อ “พิชัยสงครามจีนในโลกธุรกิจไทย” (ไม่เกี่ยวอะไรกับคอมอีกเหมือนกัน) ฝากไว้ในอ้อมใจแฟนๆ ด้วย

ป.ล. บล็อกที่รวมคลิปไว้เยอะสุด น่าจะเป็นอันนี้ Girl Friday ตา pittaya หล่อสุดแล้ว

หนึ่งในการบ้าน 3 ชิ้นที่ต้องทำใหม่ เป็นการหัดเขียน literature review โดยเลือกหัวข้อเองจากที่กำหนดให้ ซึ่งผมก็เลือกหัวข้อที่ตัวเองรู้เยอะๆ แล้วอย่าง social tagging (อาจรู้จักกันในชื่อ folksonomy หรือ collaborative tagging ก็ได้)

แต่ระหว่างอ่านเปเปอร์ก็พบว่ามีเรื่องเบื้องลึกน่ารู้อีกหลายประเด็น ตั้งใจจะเขียนถึงเมื่อมีเวลา แต่คอมหายไปก่อนก็เลยอด เอาเป็นว่าถ้าใครสนใจเรื่องนี้ แนะนำให้อ่านเปเปอร์ 2 ชิ้น

• The Structure of Collaborative Tagging Systems ของ Scott Golder and Bernardo A. Huberman จาก HP Labs ศึกษาเกี่ยวกับพฤติกรรมผู้ใช้ใน del.icio.us
• HT06, Tagging Paper, Taxonomy, Flickr, Academic Article, ToRead (pdf) จากทีมนักวิจัยของ Yahoo! ศึกษา Flickr ถือเป็น complement ของชิ้นแรก (มีสไลด์ประกอบด้วย)

สรุปสั้นๆ ว่าข้อดีหนึ่งของ social tagging คือการสร้าง content navigation/recommendation แบบง่ายๆ ที่คุณภาพระดับ “good enough” แต่ราคานั้นถูกมาก เพราะใช้การกระจายงานไปยังคนจำนวนเยอะๆ (ในที่นี้คือผู้สร้างเนื้อหาแต่ละคน) รวมกับระบบจัดการแท็กอัตโนมัติ (ไม่ว่าจะเป็นของแต่ละเว็บไซต์เองอย่าง Flickr หรือแบบท่องทุกไซต์อย่าง Technorati)

ตัวอย่างล่าสุดใกล้ตัวคืองาน Barcamp Bangkok 2008 ซึ่งเราสามารถตามรอยเนื้อหาในงาน โดยใช้ระบบจัดการแท็กอัตโนมัติที่ว่า ดังต่อไปนี้

• รูปภาพ: Flickr stream (เข้าใจว่า Picasa ทำไม่ได้)
• วิดีโอ: YouTube tag (เสียดายว่ามีแค่อันเดียว)
• สไลด์: Slideshare
• บล็อก (และอื่นๆ): Technorati (ต้องกำหนดพารามีเตอร์เรื่องภาษาเพิ่มนิดหน่อย ได้วิธีจากคุณ bact’)

ลองนึกเทียบดูว่าถ้าเราลองสร้างหน้ารวมลิงก์ข้างต้นด้วยตัวเอง (แบบ manual) มันจะลำบากแสนเข็ญแค่ไหน ตัวอย่างเหล่านี้แสดงให้เห็นว่า cost (ทั้งในแง่เวลา+แรงงาน+ความยากลำบาก) ลดลงอย่างชัดเจน

แต่ปัญหาก็ยังมีครับ ระบบแท็กอัตโนมัติแบบนี้ไม่มีความฉลาดอย่างมนุษย์ (เลยเป็นได้แค่ good enough) ดังนั้นถ้าแท็กผิดไปจากที่ตกลงกัน (ซึ่งใช้ว่า barcampbangkok เขียนติดกัน) บล็อกหรือภาพนั้นก็จะตกสำรวจไปโดยปริยาย ซึ่งผลเสียก็ตกอยู่กับเจ้าของบล็อกเอง

ผมพยายามสังเกตพฤติกรรมการใส่แท็กหลังงาน ก็พบว่ามีคนใส่ผิดเยอะพอสมควร เข้าใจว่าทางทีมงานได้เน้นย้ำเรื่องนี้ไปในงานบ้างแล้ว (ถึงกับพิมพ์ไว้ในเสื้อยืด) แต่สุดท้ายยังมีคนใส่ผิด อันนี้คงทำอะไรไม่ได้นอกจากเน้นย้ำความสำคัญของการใช้ unified tag ที่เหมือนกันในเหตุการณ์เดียวกัน ซึ่งเป็นการใช้พลังของอินเทอร์เน็ตมาช่วย “จัดเรียง” สารสนเทศอย่างง่ายๆ ให้มากขึ้น

ผมไม่ได้ไป BarCamp Bangkok แต่ก็ดีใจที่งานประสบความสำเร็จ และสุดท้ายอยากตั้งคำถาม/โจทย์ถึง Bangkok campers ทุกท่านว่า เราจะต่อยอดความสำเร็จนี้ได้อย่างไรบ้าง (รายละเอียดดูใน Barcamp Bangkok ทำไมถึงสำเร็จ?)