ผมชอบ BusinessWeek ครับ ชอบมาก พอมีฉบับภาษาไทยก็อ่านบ้าง แม้ว่าไม่ได้ซื้อตลอด (มันแพง) แต่ก็ดีใจที่มีฉบับภาษาไทยนะ
เมื่อไม่นานมานี้ เกิดอารมณ์อยากเขียนบทความส่งไปยังหนังสือที่เราชอบเพื่อตีพิมพ์ มีปัญหานิดหน่อยตรง บ.ก. คนเดิมที่เราส่งไป เค้าย้ายบริษัทไปแล้ว เรื่องเลยไปถึงกอง บ.ก. ปัจจุบัน ช้าไปหน่อย อันนี้ให้อภัย
กอง บ.ก. ปัจจุบัน บอกว่าบทความโอเค ยินดีลงพิมพ์ ขอให้ส่งประวัติสั้นๆ และภาพถ่ายไปด้วย
ผมส่งภาพถ่ายไปให้ (รูปนี้) เค้าบอกว่า casual ไป ขอเป็นทางการหน่อย
ผมส่งภาพถ่ายไปให้ ใส่สูท แต่ไม่ใช่หน้าตรง (รูปใน Facebook) เค้าบอกว่า ยัง casual ไปอยู่ดี
ผมบอกว่า ไม่มีแล้วครับ ภาพที่เป็นทางการกว่านี้ ถ้าอย่างนั้น ไม่ต้องลงภาพถ่ายก็ได้ ไม่ได้อยากเสนอหน้าเท่าไรหรอก ผมอยากให้คนอ่านในสิ่งที่ผมเขียน มากกว่าดูรูปผม ผมเขียนคอลัมน์ลงในกรุงเทพธุรกิจทุกสัปดาห์มาสองปีกว่า บ.ก. ก็ขอให้ลงรูปแต่ผมปฏิเสธ ก็ไม่เห็นจะมีปัญหาอะไร
ได้รับคำตอบว่า "ขอโทษด้วยค่ะ เพราะตามรูปแบบมันต้องลงค่ะ"
ผมเลยบอกไปว่า ถ้าต้องลำบากขนาดนั้น ต้องวัดกันที่หน้าตาขนาดนั้น ไม่ได้ดูที่เนื้อหาของบทความ ก็ขอลาก่อนละครับ ผมเอาบทความไปส่งเล่มอื่นดีกว่า
ถ้าใครรู้จักเจ้าของ หรือผู้บริหารของ สนพ. นี้ ฝากส่งต่อบล็อกนี้ให้อ่านด้วยครับ
Big day for acquisition (Google and EA). As usual, big media have better insight for you readers:
My thought: while it is not official yet, buying Gizmo 5 means nothing at all, especially when compared with Skype liberation. Gizmo 5 will be yet another plugin for Google Talk/another jigsaw for not-so-important VoIP masterplan. But AdMob is essential.
Buying Playfish is also important. It shows us where is the next landscape EA is going to reach.
BusinessWeek: Dell's Extreme Makeover
One of best articles on Dell I've ever read. Talking about Michael Dell's second coming and his plan to reinvent Dell from business computing to something totally new.
Highly recommended. BusinessWeek, good job, as usual.
นิตยสารที่ผมและหลายๆ คนชอบอย่าง BusinessWeek อาจต้องมีอันเป็นไป เมื่อขาดทุนยับเยินจนบริษัทแม่อย่าง McGraw-Hill ต้องประกาศขาย
รายละเอียดอ่านใน วิกฤติเศรษฐกิจส่งธุรกิจสื่อแย่ แม็คกรอฮิลล์เตรียมขาย BusinessWeek แค่เหรียญเดียว
ข่าวอื่นๆ ในสื่อต่างประเทศ
ส่วนของ McGraw-Hill คงไม่มีปัญหาอะไรเพราะกำไรเพิ่มขึ้นจาก Standard & Poor และการขายตำรา
BusinessWeek ผลงานดีมีคุณภาพอีกแล้ว (แนะนำให้บอกรับ feed โดยพลัน)
เมื่อพูดถึงแนวคิดใหม่ๆ อย่าง crowdsourcing กรณีศึกษาที่จะถูกยกขึ้นมาพูดถึงเสมอคือ
แต่เนื่องด้วยระยะหลัง Firefox ได้รับความนิยมเพิ่มขึ้นมาก แถมยังเป็นซอฟต์แวร์ที่คนทั่วไปใช้ (เป็นที่รู้จักมากกว่าลินุกซ์มาก) และถ้าคนที่ติดตามหน่อยจะรู้ว่า ecosystem ที่เกิดขึ้นรอบๆ extension ของ Firefox นั่นยิ่งใหญ่ เป็นความได้เปรียบสำคัญเหนือ Safari และ Chrome ทำให้ความโดดเด่นด้าน crowdsourcing ของ Mozilla/Firefox นั้นเพิ่มมากขึ้นเรื่อยๆ
บทความ Mozilla's Crowdsourcing Mystique พูดถึงประเด็นนี้โดยตรง ประเด็นที่น่าสนใจได้แก่ วิธีการจัดการโครงการของ Mozilla ที่เป็นการสร้างกรอบกว้างๆ แล้วให้ชุมชนจัดการกันเองในรายละเอียด, วิธีการสร้างแรงจูงใจให้เข้าร่วม (ซึ่งไม่ต้องจ้าง มาเองด้วยใจ)
ในฐานะที่ติดตาม Mozilla มาตั้งแต่วันเปิดซอร์ส (31 มี.ค. 1998 ผมจำวันนี้แม่น) บอกได้เลยว่ากว่า Mozilla/Firefox จะมาถึงจุดนี้ไม่ง่ายเลย สมัยแรกๆ นั้นวิศวกรของ Netscape เกิดอาการหวงโค้ด (อาการนี้เกิดขึ้นในโครงการโอเพนซอร์สที่เริ่มมาจากฝั่งบริษัทแทบทุกตัว ไม่ว่าจะเป็น OOo, OpenSolaris หรือ Fedora) และทำให้ชุมชนภายนอกไม่เข้าร่วมได้อย่างที่ต้องการ หลายๆ คนน่าจะจำวันคืนอันมืดมนของ Mozilla Suite ได้ (ปัจจุบันคือ Seamonkey)
ในบทความข้างต้นได้สัมภาษณ์นักเขียนที่เชี่ยวชาญในด้านนี้ ประโยคนี้ผมเห็นด้วยอย่างยิ่ง
"There's no easy way to copy Mozilla,"