Chiang Mai

ผมเดินกลับมาที่แยกแรกตรงท่ารถ หาข้าวกินร้านดวง (ตรงแยกพอดี) ไหนๆ มาเหนือแล้วกินข้าวซอยละกัน

ข้าวซอยร้านนี้ไม่ได้ใส่หมี่กรอบแบบที่เคยเห็น แต่ใส่แป้งทอดแบบในรูป (ไม่รู้เรียกอะไร) ผมไม่คาดหวังว่าร้านขายทัวริสต์แบบนี้จะอร่อยมากนัก แต่ผิดคาดครับ ข้าวซอยร้านนี้อร่อยสุดตั้งแต่เคยกินมา น้ำข้นได้ใจจริงๆ

มื้อแรกในปาย

ได้ดู "รักจัง" กันรึเปล่าครับ?

ถึงมันจะเป็นหนังอาร์เอสที่หลายคนดูถูก แต่ผมก็เป็นคนหนึ่งที่ไม่สนกระแสเหล่านั้นและไปดูหนัง ซึ่งนอกจากจะได้ดูยิ้มหวานๆ ของพอลล่าแล้ว รักจังก็แนะนำเมืองปายให้ผมรู้จักเป็นครั้งแรก ในฐานะเมืองสายหมอกที่แสนจะน่าชวนฝันเหลือเกิน

ยิ่งได้อ่านบล็อกของหลายๆ คน เช่น ร้านมิตรไทย (ร้านของพอลล่าในหนังนั่นแหละ) หรือ pittaya ที่ไปเที่ยวเมืองปายมา ยิ่งเคลิ้มเข้าไปใหญ่ ทำให้ผมตั้งเป้าไว้กับตัวเองว่า

"ชีวิตนี้กูจะไปปายให้ได้"

และแล้วก็ได้ไปจริงๆ (คนเดียวด้วย เปลี่ยวสุด)

สันกำแพง-บ่อสร้าง

เสร็จจากเวียงกุมกามประมาณเที่ยงนิดๆ เป้าหมายต่อไปก็คืออำเภอสันกำแพงซึ่งมีชื่อเสียงจาก ร่มบ่อสร้าง และเป็นบ้านเกิดของอดีตนายกรัฐมนตรี

บ่อสร้างจะอยู่ก่อนถึงสันกำแพงนิดหน่อย แต่ตอนนั้นเกือบบ่ายสองแล้ว (หิวมาก) ผมเลยตัดสินใจเข้าไปหาอะไรกินในตัวอำเภอสันกำแพงก่อน

หลังจากหมดภาระกิจในช่วงเช้า น้องผมก็กลับไปนอนต่อเพื่อรักษานาฬิกาชีวภาพให้เป็นปกติ (ตื่นเที่ยง) โดยทิ้งกุญแจรถไว้ให้ บอกจะเอาไปไหนก็ตามสะดวก (เติมน้ำมันให้ด้วย) ลองคิดดูสิครับ คนไม่รู้ทางเชียงใหม่ 1 คนกับรถที่ไม่เคยขับอีก 1 คัน จะไปรอดรึ

พระเอกตัวจริงของวันนี้คือไกด์บุ๊ค "เชียงใหม่" ในซีรีย์นายรอบรู้ของสำนักพิมพ์สารคดี ซึ่งค้นพบในห้องน้องเมื่อคืน (มันบอกว่าตบของเพื่อนมาอีกที แต่ไม่เคยอ่าน) ช่วยโฆษณาให้ตอบแทนบุญคุณ

เว็บมันตายเรื่อยๆ เลยครับ ใครเข้าไม่ได้รบกวนโทรไปอัดโฮสต์ผมให้หน่อยนะ

ตั้งใจไว้ว่าจะใช้เวลาเที่ยวในตัวเมืองเชียงใหม่เพียง 1 วัน ตอนแรกกะไว้ซักวันพุธ แต่พอคุยกับน้องที่ยังสอบไม่เสร็จก็ได้ข้อตกลงว่าจะเที่ยวมันซะวันนี้เพื่อความสะดวกของทั้งสองฝ่าย