Thought

มุมมอง

Google Everywhere

ว่าจะเขียนถึงมานานแล้วแต่ก็ยังไม่ได้เขียนสักที วันนี้ว่างก็เอาซะหน่อย

ผมไม่ค่อยซีเรียสนักกับประเด็นเรื่อง แอปเปิลจะทำแอพแผนที่เองใน iOS 6 รวมไปถึงการถอดแอพ YouTube ออกจาก iOS ด้วย คือในแง่ของการแข่งขันมันก็มีประเด็นเรื่องแอปเปิล vs กูเกิลอยู่แหละ แต่มันไม่ได้เป็นปัญหายิ่งใหญ่อะไรนัก

การวิเคราะห์ยุทธศาสตร์ของกูเกิลนั้นต้องเปลี่ยน paradigm จากวิธีคิดแบบ retail (ทำสินค้ามาขายให้กับลูกค้าโดยตรง) ไปเป็นวิธีคิดแบบ service เสียก่อน ซึ่งมันไม่ได้ตรงไปตรงมาเท่ากับวิธีคิดแบบ retail ทำให้เข้าใจยากพอสมควร (กว่าผมจะเข้าใจเรื่องนี้ก็นานเหมือนกัน)

Green Impact

วันนี้ SIU จัดงานระดมสมอง Agenda Bangkok เชิญผู้เชี่ยวชาญในแวดวงต่างๆ มาถกประเด็นปัญหาเชิงนโยบายของ กทม.

หนึ่งในประเด็นที่ถกกันคือ Green Bangkok หรือประเด็นเรื่องสิ่งแวดล้อมกับกรุงเทพ เช่น การส่งเสริมการขี่จักรยาน ลดถุงพลาสติก ฯลฯ (ซึ่งก็เป็นประเด็นเก่าซ้ำซากแล้ว แต่ก็ยังต้องซ้ำซากต่อไป)

คำถามของผมคือ โอเคล่ะ เราทุกคนมีความตระหนักว่าต้องอนุรักษ์สิ่งแวดล้อม ต้องลดการใช้ถุงพลาสติก ตีความง่ายๆ คือเรารักจะทำดีต่อโลกนั่นแหละ ไม่มีใครตั้งใจคิดร้ายต่อโลกหรอก

แต่ผมเดินเข้า 7/11 ซื้อของ ได้ถุงพลาสติกมาหนึ่งใบ ผมไม่รู้สึกถึงความแตกต่างระหว่างการรับถุงหรือไม่รับถุงเลย ว่ามันกระทบต่อสิ่งแวดล้อมต่างกันแค่ไหน เราไม่รู้เลยว่าคนหนึ่งคนใช้ถุงพลาสติกเพิ่มอีก 1 ใบ จะส่งผลต่อปริมาณขยะของ กทม. แค่ไหน เปลืองค่าใช้จ่ายในการเก็บขยะมากน้อยเพียงใด

Fixing Education

"การศึกษา" น่าจะเป็นแพะรับบาปที่ตัวใหญ่เป็นอันดับต้นๆ ของเมืองไทย เพราะมีปัญหาอะไรทุกคนก็โทษ "การศึกษา" เอาไว้ก่อน (คนพูดจะดูดีขึ้น 7.2%) จากนั้นการสนทนาก็จะยุติลงโดยไม่มีทางออก (เพราะทุกอย่างไปตันที่ "การศึกษา")

ผู้ใหญ่ที่เคารพท่านหนึ่งเคยตั้งคำถามที่ท้าทายเอาไว้ว่า "ถ้าเราไม่เปลี่ยนคุณค่าในสังคมไทย เราจะปฏิรูปการศึกษาได้หรือ?"

คิดตามแล้วก็เห็นเป็นจริงดังนั้น เพราะระบบการศึกษาสายหลักของไทยที่ยึดเอาตามกรอบของกระทรวงศึกษาธิการเป็นหลัก เป็นการสร้างโครงสร้างตามระบอบการให้คุณค่า (value system) ที่ซ้อนทับกันมาเป็นเวลานาน ตัวอย่างเช่น

  • การให้คุณค่ากับการเรียนมหาวิทยาลัยของรัฐ > การแข่งกันสอบเอนทรานซ์และการเรียนกวดวิชา
  • การให้คุณค่ากับการเรียนสายสามัญ > แรงงานสายวิชาชีพขาดแคลน
  • การให้คุณค่ากับการเรียนโรงเรียนดัง > ปัญหาแป๊ะเจี๊ยะ และการกระจายตัวที่ไม่เท่าเทียมของงบประมาณด้านการศึกษา

ผมเคยนั่งนึกดูเล่นๆ ว่าจะแก้ปัญหาพวกนี้ได้อย่างไร ก็พบว่าคิดไม่ออกเพราะมันเป็นปัญหาเชิงโครงสร้างที่ใหญ่มาก แถมฝังลึกอยู่ในใจของคน

Euro 2012: Fewer Football Stars

ดูฟุตบอลคู่อิตาลี-อังกฤษจบแล้วนอนไม่หลับ (คือนอนไม่หลับเพราะนอนไม่หลับนะครับ ไม่เกี่ยวกับการอกหักหรือผิดหวังในการเชียร์) ก็เลยมานั่งเขียนบล็อกดีกว่า

ผมไม่ได้ดูยูโร 2012 ทุกคู่ (คือมันมาดึก เหมือนดูแชมเปี้ยนส์ลีกติดต่อกันทุกคืน และช่วงหลังมีปัญหาว่าตื่นมาดูบอลกลางดึกแล้วมีปัญหาเรื่องการนอนต่อหลังบอลจบ) แต่รู้สึกว่ายูโรคราวนี้ค่อนข้างเงียบๆ กรณีของเมืองไทยถ้าไม่มีประเด็นเรื่อง GMMZ มาเกี่ยวข้องคงเงียบฉี่

เรื่องนี้เข้าใจว่าไม่ได้คิดไปเอง เพราะเคยอ่านคอลัมน์ของคุณเอกราช เก่งทุกทาง ใน นสพ. คมชัดลึก ก็เขียนไว้คล้ายๆ แบบนี้เหมือนกัน

หลังจากดูมาหลายคู่แล้ว พบว่าสิ่งที่ยูโร 2012 รอบนี้ไม่ค่อยดึงดูดเท่าไร น่าจะเป็นว่า "ซูเปอร์สตาร์" ของวงการฟุตบอลน้อยลงมาก

WWDC 2012

จริงๆ ว่าจะไม่เขียนถึงแล้วแต่เห็นสาวกแอปเปิลบางท่านมหัศจรรย์กับมันมาก เลยขอสักหน่อย

Pages

Subscribe to RSS - Thought