2046 เป็นหนังของหว่อง คาไว และถือเป็นภาคสามในไตรภาคแบบหลวมๆ ซึ่งเริ่มด้วย Days of Being Wild และ In the Mood for Love

ถึงแม้ว่า 2046 จะไม่ได้เป็นภาคต่อโดยตรงของทั้งสองเรื่อง และสามารถดูเข้าใจได้โดยไม่ต้องดูสองเรื่องแรกก่อน แต่ผมแนะนำอย่างยิ่งว่าอย่างน้อยๆ ควรดู In the Mood for Love ซึ่งเรื่องแทบต่อกันได้สนิท ส่วน Days of Being Wild นี่มีจุดเชื่อมโยงกันนิดเดียว ไม่ต้องดูก็ได้

2046 เป็นเรื่องเกี่ยวกับชีวิตของเหลียงเฉาเหว่ย หลังจากอกหักขั้นรุนแรงจาก Maggie Cheung ใน In the Mood for Love (ถึงแม้สุดท้ายสองคนนี้จะได้แสดงเป็นผัวเมียกันใน Hero ในภายหลัง) เขาก็กลับจากสิงคโปร์และนครวัด มาใช้ชีวิตในฮ่องกงยุค 60s-70s เหมือนเดิม

ยังอยู่ในช่วงสัปดาห์ entertain เรื่องที่สองคือ Days of Being Wild ของพี่หว่อง นับว่าเป็นหนังเรื่องที่สองที่เคยดู ถัดจาก In the Mood for Love ที่เคยเขียนไปแล้ว

ช่วงหลังพยายามดูหนังแบบไม่ต้องรู้อะไรเยอะ ตอนยืมก็เลือกจากชื่อหนังหรือชื่อผู้กำกับที่เคยได้ยิน กลับมาถึงบ้านเปิดกล่องดีวีดีก็ยัดแผ่นเลย ปกหลังเดี๋ยวนี้อ่านแค่ว่า หนังยาวกี่นาทีจะได้กะเวลาถูก

เนื้อเรื่องดูจบแล้วงงๆ ไม่ค่อยเข้าใจว่าสื่ออะไร (หรือเข้าใจถูกแล้วว่า มันไม่สื่ออะไรเลย ก็ไม่ทราบได้) ภาพสวยดี มาเปิดดูเครดิตตอนหลังก็ไม่แปลกใจว่าฝีมือ Christopher Doyle ส่วนการดำเนินเรื่องก็ใช้ได้ คือถึงไม่รู้ว่ามันสื่ออะไร แต่ก็ยังน่าสนใจตามดูเรื่อยๆ อารมณ์โดยรวมก็เป็นหนังในสำนักของพี่หว่องดี

ดูจาก Wikipedia แล้วเข้าใจว่าหนังในตระกูลนี้ เริ่มมาจากเรื่องนี้ล่ะ แต่เนื่องจากผมเอาหนังปี 1991 มาดูในปี 2008 เลยรู้สึกว่าระดับความสมบูรณ์นั้น In the Mood for Love ดีกว่ามากๆ (ยกเว้นหลิวเต๋อหัวเรื่องนี้ เท่ชะมัด)

Days of Being Wild เป็นภาคต้นอย่างไม่เป็นทางการของ In the Mood for Love มีตัวละครตามไปโผล่หลายตัว เช่น นางเอก (Maggie Cheung) เป็นนางเอกทั้งสองเรื่อง, แม่ของพระเอกในเรื่องนี้ ย้ายไปอเมริกาแล้วย้ายกลับมาฮ่องกงใน In the Mood for Love และที่สำคัญ ตอนจบของเรื่องนี้เป็นฉากแต่งตัวของเหลียงเฉาเหว่ย ซึ่งไม่เกี่ยวอะไรกับเรื่องนี้เลย (ตอนแรกผมดูไม่ออกด้วยว่าเป็นเหลียงเฉาเหว่ย)

เดี๋ยวดู 2046 ต่อ

เพิ่งเคยดู และคงไม่ดูอีกแล้ว มันกินใจเกินไป

It is a restless moment.

She has kept her head lowered,

to give him a chance to come closer.

But he could not, for lack of courage,

she turns and walks away.

แค่ประโยคเริ่มเรื่องก็ทำผมสะอึก

ฉากบอกเลิกกลางสายฝนของเหลียงเฉาเหว่ย ทำผมน้ำตาซึม

และหวังว่าคงได้ไปนครวัดเสียที